Puszcza Borecka to chyba najlepszy poligon doświadczalny dla każdego taksatora. Niejeden załamał się wykonując próbę sporządzenia opisu taksacyjnego tego niezwykle skomplikowanego obiektu przyrodniczego. Utwory geologiczne , z których powstały gleby pochodzą z ostatniego zlodowacenia. Teren pagórkowaty spowodował , iż naj-żyźniejsze elementy spłynęły z utworów gliniastych, tworząc w zagłębieniach typowe grądy, bądź olsy jesionowe czy łęgi w dolinach rzecznych. Wykopanie w tych warunkach wymiarowego profilu glebowego graniczyło z cudem. Występuje tu ogromna zmienność gatunków drzew i krzewów typowych dla tej krainy przyrodniczo leśnej. Runo leśne również jest licznie reprezentowane w tym oczywiście poziomki. Czemu uczepiłem się tych nieszczęsnych poziomek ??   Wszystko w swoim czasie. Był rok 1976. Drużyna Mariana Walenczaka urządzała Borki i Przerwani , które jeszcze wtedy były zarządzane przez OZLP Olsztyn. Daleko od domu. Pojechaliśmy z Beczką (J .Kraszew-ski) na poszukiwanie kwater. Jako że trafiły się nam Borki znaleźliśmy kwatery obok siebie w leśniczówkach , on u leśniczego Kozłowskiego (leśnictwo Sarnianka ) ja u Leśniczego Szarejki (leśnictwo Lipowo). Warunki nie były najlepsze, gdyż zamiesz-kujący te tereny ludzie opuszczali masowo tzw. ziemie odzyskane i nie było uwarunko-wań dla dbałości o mienie, bo nie było wiadomo, kto tu będzie „rzadził”. Budynki były zaniedbane i nie zachęcały swym wyglądem do wejścia do środka. Dobrze , że udało się znaleźć robotnika do oganiania komarów i much nieznośnie uprzykrzających żywoty nieszczęsnych taksatorów. Mój dzielny robotnik Stasio wtedy 14-letni , kilka lat później został znaleziony martwy w jeziorze, po zabawie ludowej. Ciekawe, czy na tamtym świecie są poziomki? Na tym świecie w Puszczy Boreckiej były wyjątkowo urodziwe. Do połowy czerwca otaksowałem kilka „arkuszy” czyli sekcji po około 500 ha. Nie były mi straszne komary, muchy ani wałęsające się po puszczy żubry, których w owym czasie było 41 sztuk. W bokówce pana leśniczego znalazłem starą WFM-kę , bez reflektora ze spalonym sprzęgłem, poobijana i dorżnięta trudami lat funkcjonowania na ciężkich drogach gruntowych, wybitnie nadawała się na środek lokomocji do taksacji. Mały remoncik i WFM-ka ożyła. W lesie można ją było zostawić pod każdym krzakiem i nikt na nią nie spojrzał. A była taka pożyteczna. Życie taksatora nie składa się z samych przyjemności , jak mówi Dyrektor BULiGL A.Szempliński , czasami trzeba się napić wódki. Ale nie o to chodzi. Człowiek czasem żeni się,a potem ponosi konsekwencje tego kroku. Moja żona stwierdziła, że siedzę w tym lesie i zostawiam ją samą, wzięła urlop i przyjechała do Lipowa. Termin urodzin potomka wyznaczono jej na połowę lipca. Tydzień razem podziwialiśmy okrutną Puszczę Borecką a w sobotę 26 czerwca nasz kierownik dysponujący samochodem Wartburg obiecał zabrać nas do Białegostoku. Ponieważ rano nie przyjechał, wsiadłem na osławioną WFM-kę i odwiedziłem go na kwaterze w Żywkach. Nie wyglądał najlepiej, ale obiecał przyjechać na 12-tą. W powrotnej drodze do naszej leśniczówki zatrzymałem się na chwilę przy uprawie. Dojrzałe ogromne aromatyczne poziomki występowały prawie łanowo. Z myślą o żonie nazbierałem, już nie wiem w co, z pół litra tych pięknych owoców. Jej radość była oczywista jednakże po skonsumowaniu, zaczął ją boleć brzuch. A może poziomki były spryskane ??? Wartburg zajechał punktualnie o 12 –tej. O 16 –tej w bólach dojechaliśmy do Białegostoku. Ponieważ żonie nie poprawiało się zawołałem pogotowie.

W niedzielę rano zostałem ojcem Pawła. A wszystko przez głupie ....... poziomki.

                                                                                                                     Piotr Zbrożek